Piraci z Karasiówki

Pan młody miał ukryte pod lasem CD-ROM-y z 250 GB nielegalnie skopiowanych filmów i coś ze dwa laptopy na dnie furmanki, a w samym obejściu nieduży, ale schludny pecet ze stałym łączem. Pannie młodej ojciec dawał w posagu bibliotekę pełną słowników, w dobrym punkcie, w samym środku wsi, przy kościele. A do tego miała w malowanym kufrze chyba ze sześć świadectw ukończenia kursów językowych i dyplom filologii angielskiej. Nic dziwnego, że młodzi byli dobrani i rodzice obojga wnet się na małżeństwo zgodzili. I ogłoszono w Karasiówce wesele.

Pełną wersję felietonu przeczytasz w papierowym wydaniu tygodnika „Wprost” - numer 22/2007 dostępny w kioskach od poniedziałku 28 maja. Możesz również zamówić ją w internetowym archiwum „Wprost”. SMS odblokowuje dostęp do artykułu na 3 godziny. Koszt 0,66 zł z VAT. Nie zapominaj też o blogu na stronach „Wprost”, gdzie co kilka dni pojawiają się świeże wpisy.

Krzywym okiem 27.05-2.06.2007

TRZEBA ZOBACZYĆ
Dług

Nawiązująca do autentycznych zdarzeń opowieść o młodych biznesmenach, szantażowanych przez przypadkowo spotkanego kolegę z dzieciństwa, burzy nasze wyobrażenia o spokojnym życiu. Znakomicie odtwarzając uczucie osaczenia, które prowadzi bohaterów do zbrodni, Krzysztof Krauze stawia pytanie o granice obrony koniecznej. Nikt rozsądny nie zabija przyłapanego na gorącym uczynku złodzieja, gdy ten próbuje uciekać. Ale jak zareagować na agresję bandyty, który bez skrupułów, metodycznie, przez wiele tygodni gwałci naszą intymność? Niełatwo kierować się wiarą czy kulturą, kiedy ujawnia się w nas instynkt ranionego zwierzęcia. Reżyserowi, który ostatnio nakręcił równie wstrząsający „Plac Zbawiciela”, można zarzucać, że skupia się na sytuacjach ekstremalnych. Ale co powiedzieć ludziom, którzy w takich sytuacjach się znaleźli?

TVP 1 wtorek 29 maja, 0.30

WARTO ZOBACZYĆ
Receptury klasztorne

Niepozorne, bo trwające zaledwie kwadrans odcinki religijno-kulinarnego cyklu Jacka Kowalskiego trudno wyłowić z telewizyjnej ramówki. A szkoda, bo każdy z nich ma swój duchowy klimat i odpowiednią temperaturę. Na innym ogniu wypiekają przecież chleb franciszkanie z Niepokalanowa, a na innym przyrządzają pieczeń benedyktyni z opactwa Święty Krzyż. Autor i główny bohater programu, znany skądinąd jako znakomity pieśniarz, wypytuje mnichów o historię klasztorów i losy zmarłych braci. Szczerze mówiąc, nie wiadomo, czego mu zazdrościć bardziej: możliwości wejścia w „wielką ciszę” czy rozkoszy podniebienia.

TVP 1 wtorek 29 maja, 14.40
sobota 2 czerwca, 6.45

DARUJ SOBIE
Czterej pancerni i pies

Serial o „wyzwalaniu” bratniej Polski przez bohaterską Armię Czerwoną emitowany jest już dziesiąty raz w ciągu ostatniej dekady i nadal cieszy się ogromną popularnością. Widocznie młodość generałów Jaruzelskiego, Siwickiego i Kiszczaka oraz ich sowieckich kolegów budzi sentyment Polaków. W kolejnym odcinku grupa krasnoarmiejców opanowuje niemiecki bunkier. Nie może jednak połączyć się z dowództwem, gdyż zniszczona została radiostacja. Na szczęście jest Marusia, no i Szarik, dla którego dostarczenie meldunku nie stanowi problemu. Cóż, towarzysze, bierzcie przykład z Szarika. Prawdziwy z niego gieroj, choć sobaka.

Polsat niedziela 27 maja, 10.45

Krzywym okiem 20-26.05.2007

TRZEBA ZOBACZYĆ
Notting Hill

Ona – gwiazda Hollywood otoczona sztabem specjalistów od public relations i tłumem paparazzich. On – właściciel małej księgarni mieszkający z głupawym sublokatorem w zachodnim Londynie. Czy oklepaną baśń o kopciuszku można przerobić na najlepszą komedię romantyczną wszech czasów? Można, pod warunkiem, że w rolę kopciuszka wcieli się zabawny Hugh Grant, a księcia zagra subtelna Julia Roberts. Historia miłości, która przekracza społeczne bariery, została opowiedziana bezpretensjonalnie i z wyjątkowym poczuciem humoru. To nic, że w życiu zwykłych śmiertelników podobne przypadki się nie zdarzają. Ważne, że po obejrzeniu filmu mężowie będą wpatrywać się w swoje połowice jak w hollywoodzkie plakaty, a żony pomyślą sobie: „Ja to mam szczęście!”.

TVN sobota 26 maja, 21.40

WARTO ZOBACZYĆ
Dogville

Lars von Trier uwielbia kręcić pretensjonalne filmy, które mają zaszokować widza. Raz opowiada nam o żonie, która oddaje się obcym mężczyznom w intencji uzdrowienia sparaliżowanego męża („Przełamując fale”). Innym razem każe nam patrzeć na młodych ludzi, którzy bawią się w szpital psychiatryczny („Idioci”). Jednak „Dogville” to film wyjątkowy w dorobku duńskiego reżysera. Historia Grace (życiowa rola Nicole Kidman), która szuka w miasteczku schronienia przed bandytami, ukazuje hipokryzję liberalnych społeczności, pielęgnujących mit tolerancji wobec „Innego”. Ponieważ żadne szczytne ideały nie są w stanie przekreślić wrodzonej człowiekowi skłonności do zła, akceptacja wobec Grace stopniowo przekształca się w praktykę jej zbiorowego wykorzystywania. Choć akcja rozgrywa się w umownej, naszkicowanej kredą scenografii, pełna jest napięcia na miarę kryminałów Hitchcocka. Warto doczekać do finałowej sceny, by przekonać się, że Grace wcale nie jest tak bezbronna, jak się początkowo wydaje.

TVP 1 niedziela 20 maja, 23.00

DARUJ SOBIE
Zamieńmy się żonami

Konsekwencja Polsatu w promowaniu głupoty jest godna podziwu. Cykl dokumentalny, relacjonujący przygody i odczucia małżeństw, które na dwa tygodnie „wymieniły się żonami”, ma już w tej stacji długą tradycję. Na szczęście normalny facet nie musi zmieniać małżonki, żeby poczuć się szczęśliwym. Wystarczy, że sięgnie po pilot i zmieni kanał.

Polsat poniedziałek-piątek, 21-25 maja, 12.00

Gość Niedzielny

Szarik listy nosił

Towarzyszu Siergieju Władimirowiczu Jastrzembski! Jako polski poeta i felietonista z goryczą odebrałem waszą tezę, że nadwiślańskie elity „cierpią z powodu wirusa rusofobii”. Niestety, to prawda. Sprawujący władzę bracia Lech i Jarosław Kaczyńscy od początku swej kariery żywią się nienawiścią podsycaną historycznymi uprzedzeniami, których rozpowszechnianiem zajmuje się obecnie Instytut Pamięci Narodowej.

Pełną wersję felietonu przeczytasz w papierowym wydaniu tygodnika „Wprost” - numer 21/2007 dostępny w kioskach od poniedziałku 21 maja. Możesz również zamówić ją w internetowym archiwum „Wprost”. SMS odblokowuje dostęp do artykułu na 3 godziny. Koszt 0,66 zł z VAT. Nie zapominaj też o blogu na stronach „Wprost”, gdzie co kilka dni pojawiają się świeże wpisy.

Krzywym okiem 13-19.05.2007

TRZEBA ZOBACZYĆ
Śmierć rotmistrza Pileckiego

Po okresie dominacji przedstawicieli „pokolenia porno”, którzy zdążyli przerobić wszystkie dramaty Słowackiego na komentarze do bieżących wydarzeń politycznych i społecznych, polski teatr wraca do równowagi. Okazuje się, że również nasza historia może być inspirująca, zwłaszcza kiedy przestanie się ją czytać przez okulary komunistycznego cenzora. Znakomity spektakl Ryszarda Bugajskiego to opowieść o losach Witolda Pileckiego – jednego z najodważniejszych wychowanków II Rzeczypospolitej, który zasłynął jako uczestnik kampanii wrześniowej, organizator ruchu oporu w Auschwitz, bohater powstania warszawskiego i żołnierz II Korpusu Polskiego we Włoszech. Spektakl zrealizowany w więzieniu przy ul. Rakowieckiej w Warszawie ukazuje Pileckiego już jako wroga Polski Ludowej, torturowanego, a następnie skazanego na śmierć przez komunistów. Wyrok zostanie wykonany, ale rotmistrz do końca pozostanie wierny swoim ideałom: Bogu, honorowi i ojczyźnie.

TVP 1 poniedziałek 14 maja, 21.25

WARTO ZOBACZYĆ
Zeszłego roku w Marienbadzie

Film Alaina Resnaisa przekonuje, że jednak nie wszystkie francuskie produkcje są do kitu. Tyle że został nakręcony w 1961 r., czemu zawdzięcza połowę swojego uroku. Druga połowa wynika z faktu, że scenariusz do niego napisał jeden z mistrzów francuskiej „nowej powieści” Alain Robbe-Grillet. Do barokowego hotelu z ogrodem przyjeżdża atrakcyjna brunetka w towarzystwie męża. Inny mężczyzna, którego dziewczyna poznaje już w Marienbadzie, stara się ją przekonać, że przed rokiem spotkali się w tym samym miejscu i wyznali sobie miłość. Czy to prawda? Fabuła rozwija się niespiesznie, przypominając raczej oniryczny labirynt niż spójną kronikę zdarzeń. Komu jednak podobały się takie obrazy, jak „Piknik pod wiszącą skałą” Petera Weira czy „Lśnienie” Stanleya Kubricka, powinien nastawić timer w wideo. Bo przecież o 1.40 w nocy normalni ludzie już dawno chrapią.

TVP 1 niedziela 13 maja, 1.40

DARUJ SOBIE
Jazda z Dodą

Piosenkarka Doda przygotowuje się do egzaminu na prawo jazdy, żeby widzowie mogli podziwiać jej emocjonalne reakcje za kierownicą. Niech lepiej się wytłumaczy z rozwodowych planów wobec Radka Majdana. Mamy tu w końcu katolickie pismo i takie rzeczy nie przejdą.

TVN sobota 19 maja, 17.55

Gość Niedzielny

Trendowata

„Wpisujcie miasta, które chcą, żeby Paris poszła siedzieć” - zachęcają internauci. Nawiązują do procesu w Los Angeles, w którym Paris Hilton została skazana na 45 dni więzienia za złamanie zakazu prowadzenia samochodu, nałożonego na nią wcześniej za jazdę po pijaku. Koluszki, Wąchock i Warszawa nie mają wątpliwości: dziedziczka sieci ekskluzywnych hoteli powinna trafić za kratki, żeby nauczyła się życia. Skazana poprosiła wprawdzie gubernatora Kalifornii Arnolda Schwarzeneggera o ułaskawienie, ale jej los wydaje się przesądzony. Nikt nie kocha rozpieszczonej magnatki, choć każdy lubi czytać o skandalach z jej udziałem.

Pełną wersję felietonu przeczytasz w papierowym wydaniu tygodnika „Wprost” - numer 20/2007 dostępny w kioskach od poniedziałku 14 maja. Możesz również zamówić ją w internetowym archiwum „Wprost”. SMS odblokowuje dostęp do artykułu na 3 godziny. Koszt 0,66 zł z VAT. Nie zapominaj też o blogu na stronach „Wprost”, gdzie co kilka dni pojawiają się świeże wpisy.

Krzywym okiem 6-12.05.2007

TRZEBA ZOBACZYĆ
Warto rozmawiać

Odkąd Andrzej Urbański objął fotel prezesa telewizji publicznej, z anteny znikają kolejne wartościowe programy. Z widowiskiem Jana Pospieszalskiego jest jednak jak z ziemskim padołem w Księdze Koheleta: prezes przychodzi i prezes odchodzi, a „Warto rozmawiać” trwa po wszystkie czasy. I bardzo dobrze, bo dzięki temu wciąż możemy śledzić debatę wykraczającą poza polityczne utarczki. Najbardziej kontrowersyjne zjawiska współczesności: aborcja, eutanazja, skandale seksualne, geneza III RP czy lustracja, ukazywane są tu w perspektywie moralnej. W odróżnieniu od większości dzisiejszych dziennikarzy autor programu poważnie traktuje testament Jana Pawła II, a stawiane przez niego pytania zmuszają do myślenia. Nic dziwnego, że w każdym wydaniu dochodzi do spektakularnej wymiany argumentów między zaproszonymi do studia „lewakami” a „prawakami”. Gdyby Helsińska Fundacja Praw Człowieka właściwie realizowała swoją misję, Pospieszalski już dawno dostałby medal za modelowe krzewienie wolności słowa. A tak muszą mu wystarczyć moje słowa uznania i entuzjazm widzów.

TVP 2 poniedziałek 7 maja, 22.35

WARTO ZOBACZYĆ
Pieniądze to nie wszystko

Komedia Juliusza Machulskiego ma urok naszego wczesnego kapitalizmu. Po wypadku samochodowym biznesmen Tomasz (znakomita rola Marka Kondrata) zostaje odnaleziony na leśnej drodze przez mieszkańców pobliskiej wsi. Uratowanie życia kosztuje, zwłaszcza jeśli wybawcami są bezrobotni pracownicy upadłego pegeeru. Żeby spłacić dług, Tomasz postanawia rozkręcić biznes, ucząc przy okazji tubylców wolnorynkowej mentalności. Do historii polskiego kina przeszła scena, w której pewien siedemdziesięciolatek z dumą wręcza biznesmenowi wycinek z gazety. – Zatrzymano obywatela, który miał 7 promili alkoholu we krwi… – czyta skonsternowany Tomasz. A starszy pan kiwa głową i precyzuje: – To więcej niż śmiertelna dawka, a ja jeszcze na rowerze jechałem.

TVN sobota 12 maja, 21.40

DARUJ SOBIE
Quest

W reżyserskim debiucie Jeana-Claude’a Van Damme’a możemy podziwiać 16 różnych sztuk walki, m.in. tajlandzkie muay thai, japońskie sumo i karate shotokan, kung-fu z chińskiego klasztoru Shaolin, boks angielski, francuskie savate, brazylijskie capoeira, koreańskie taekwondo oraz greckie zapasy. Do pełni szczęścia brakuje tylko polskiego mordobicia.

TVP 1 piątek 11 maja, 22.15

Gość Niedzielny

Mecz w pokrzywach

Kiedy Michel Platini ogłaszał, że wspólnie z Ukrainą zorganizujemy finały Euro 2012, w polskich domach zapanowała euforia. Skończyły się „ciche dni” i szlabany na kompa. Mężowie biegli do sklepu po wódkę, żony wyciągały z zamrażarek resztki wielkanocnej szynki, a kochankowie wyskakiwali z szaf, żeby z całą rodziną odtańczyć zwycięskiego kankana. Minął jednak kolejny tydzień i wszyscy popadli w depresję. Czy zdołamy przeprowadzić największą piłkarską imprezę w Europie, skoro brakuje nam stadionów, autostrad i hoteli, a nasze ekipy budowlane wyjechały do Londynu?

Pełną wersję felietonu przeczytasz w papierowym wydaniu tygodnika „Wprost” - numer 19/2007 dostępny w kioskach od poniedziałku 7 maja. Możesz również zamówić ją w internetowym archiwum „Wprost”. SMS odblokowuje dostęp do artykułu na 3 godziny. Koszt 0,66 zł z VAT. Nie zapominaj też o blogu na stronach „Wprost”, gdzie co kilka dni pojawiają się świeże wpisy.

Będzie padać

Podobno nic dwa razy się nie zdarza, ale lepiej dmuchać na zimne. Z takiego założenia wyszedł mieszkaniec holenderskiego miasta Schagen Johan Huibers, który zbudował replikę biblijnej Arki Noego w skali 1:1. Żeby zachować wierność historycznym przekazom, użył wyłącznie drewna cedrowego i sosnowego. Kiedy po dwóch latach statek był gotowy, Holender wystrugał jeszcze figury zwierząt i poustawiał je w jego wnętrzu. Teraz chce wystawiać swoje dzieło w Holandii, Belgii i Niemczech, żeby przekonać niedowiarków o realizmie Starego Testamentu.
Jeśli potop rzeczywiście jest nam pisany, na powierzchni wody utrzymają się prawdopodobnie tylko dwa statki – oba pod banderą holenderską. Azylem dla żywych stworzeń stanie się Arka Johana, a wokół niej pływać będzie klinika aborcyjna organizacji „Kobiety na falach”. Każdego ranka, gdy para ludzi czy innych hipopotamów pojawi się na dziobie arki, z głośników zamontowanych na aborcyjnym kutrze rozlegnie się komunikat: „W twoim kraju aborcja nie jest dozwolona. Women on Waves udostępnią ci ją legalnie i bezpiecznie. Na pokładzie statku holenderskiego na pełnym morzu obowiązuje prawo holenderskie. Na jego mocy wolno jest wydać ci preparaty wywołujące aborcję medyczną (farmakologiczną), o ile przewidywana miesiączka jest spóźniona o najwyżej 16 dni. Usługi te są wykonywane według holenderskich standardów medycznych, włącznie z ich poufnym charakterem”.
Trudno rozstrzygnąć, jak zachowają się wobec tej propagandy jedyni ocaleni przedstawiciele gatunku ludzi i gatunku hipopotamów. Jeśli jednak skorzystają z oferty, życie na Ziemi nie przetrwa i budowa arki pójdzie na marne.
Po morzach i oceanach
Organizacja „Kobiety na falach” już od sześciu lat wysyła swój statek w pobliże krajów, w których obowiązuje prawo ograniczające dopuszczalność przerywania ciąży. Oficjalnie aborcjonistki nie powinny wpływać na żadne wody terytorialne, ale kto by sobie zawracał głowę przepisami, gdy chodzi o dziejową misję. Dla polityków lewicowych cała akcja ma charakter humanitarny i zasługuje na uznanie, dla prawicowych – jest incydentem, na który trzeba przymknąć oko, żeby nie drażnić rekina politycznej poprawności. Jak dotąd, jedynie rząd Portugalii w 2004 roku stanowczo zareagował na wizytę nieproszonych gości. Aborcyjny kuter został otoczony przez okręty portugalskiej marynarki wojennej, a miejscowy minister obrony sprzeciwił się wpłynięciu jednostki do jakiegokolwiek portugalskiego portu. Chadecki rząd holenderski początkowo wystosował oficjalny protest w tej sprawie, ale później poszedł po rozum do głowy i ograniczył pozwolenie na działalność „Kobiet na falach” do jednego szpitala w Amsterdamie.
Minęły jednak trzy lata i aborcjonistki odzyskały licencję na pływanie po morzach i oceanach z rąk socjaldemokratycznej minister zdrowia. W tym roku planują odwiedzić Irlandię, Maltę i… Polskę. Jeśli plan wypali, będzie to już druga wizyta „kobiet na falach” w naszym kraju. Feministki się cieszą, a politycy znowu nie wiedzą, co robić. Tylko minister gospodarki morskiej Rafał Wiechecki zapowiedział, że będzie stanowczo przeciwdziałał ewentualnemu wpłynięciu na polskie wody terytorialne pływającej kliniki aborcyjnej. A jeśli się okaże, że na jej pokładzie przeprowadzane są nielegalne aborcje, nie zawaha się aresztować statku.
Budujmy arkę!
Osobiście nie mam nic przeciwko takiemu scenariuszowi. Gdybym – odpukać! – był prezydentem Polski, na aresztowaniu statku by się nie skończyło. Dziesięć minut po pogwałceniu naszych wód terytorialnych wypowiedziałbym wojnę Holandii i wysłałbym nad Amsterdam nasze wszystkie cztery samoloty F-16… Tak przynajmniej myślałem jeszcze wczoraj, bo dziś wiem już o Johanie Huibersie i jego projekcie, który ma ocalić życie na Ziemi. Szkoda byłoby zniszczyć arkę przed nadejściem potopu.
Bo że będzie padać, jest więcej niż pewne. Chmury zbierają się nad Europą od kilkunastu lat i tylko czekać, aż odezwie się pierwszy grom. Może więc warto powstrzymać się od gwałtownych działań i zdać się na Boży plan? Przykład Portugalii, gdzie najpierw przeciw aborcjonistkom kierowano okręty wojenne, a później zalegalizowano aborcję na życzenie, pokazuje, że wszyscy staczamy się po równi pochyłej. Oczywiście, zło trzeba nazywać po imieniu i robić wszystko w granicach prawa, by choć na chwilę zatamować jego nurt. Ale ważniejsze jest budowanie arki, w której będziemy mogli przeczekać potop. Arki ewangelii, wspólnoty i eucharystii, arki miłości, wiary i nadziei, wreszcie arki krzyża, który jest bramą do nowego życia.
Nowe otwarcie
Jest źle? Będzie jeszcze gorzej. Dopóki nie nastąpi nowe otwarcie i kamienie węgielne Unii Europejskiej nie zostaną wymienione na inne, bardziej szlachetne, nasz kontynent będzie wciąż się sekularyzował. Czy dożyjemy dnia, w którym to się zmieni? Dla Boga – w przeciwieństwie do nas – nie ma rzeczy niemożliwych. Potop nie musi być mokry; wystarczy, że będzie islamski, żeby na nowo wyżłobił europejski charakter.
Niezależnie od tego, jak potoczy się nasza historia, jedno jest pewne. Kto czterdzieści dni i czterdzieści nocy spędzi w arce Boga, ten wyjdzie z niej podniesiony na duchu. „Kobiety na falach” będą sobie mogły ględzić przez megafon, bo nawet hipopotamy ich nie posłuchają. A kiedy gołębica przyniesie świeży liść z drzewa oliwnego, może i aborcjonistki usłyszą głos Boga: „Bądźcie płodni i rozmnażajcie się”. I wyrzucą za burtę swoje megafony, mamrocząc pod nosem: „Ale byłyśmy głupie!”.

Gość Niedzielny 18/2007

Krzywym okiem 29.04-5.05.2007

TRZEBA ZOBACZYĆ
Zabić Sekala

Film Vladimira Michalka z1988 r. nie cieszył się nad Wisłą szczególną popularnością, mimo że w głównych rolach wystąpili w nim polscy aktorzy Bogusław Linda i Olaf Lubaszenko. Dramat rozgrywający się na morawskiej prowincji podczas II wojny światowej został przedstawiony zbyt poetycko, by mógł zafascynować masowego widza. Dla tych, którzy cenią kino pełne malarskich ujęć i wysmakowanej muzyki, "Zabić Sekala" pozostaje jednak obrazem intrygującym. Osią fabuły jest konflikt między tajemniczym przybyszem do wioski Lakotice a lokalnym bandytą, który denuncjuje chłopów, żeby przejmować ich majątki. Sterroryzowani tubylcy zwracają się do "obcego" Jury, żeby pomógł im pozbyć się prześladowcy. Film świetnie oddaje nastrój środowiskowej zmowy milczenia, odsłania różnice między katolicką a ewangelicką mentalnością i stopniuje napięcie aż do finałowej sceny, która jednak wydaje się nieco przerysowana. Tyleż przypomina klasyczny western w stylu "W samo południe", co zakończenia amerykańskich thrillerów klasy B. Na szczęście wcześniej mniej jest sensacji, a więcej plenerów.

TVP 2 sobota 5 maja, 23.30

WARTO ZOBACZYĆ
Nie ma róży bez ognia

Wprawdzie bezpośrednio przed tym filmem telewizyjna "Jedynka" rozpocznie emisję serialu "Dylematu 5", który ma być kontynuacją "Alternatywy 4", ale lepiej przypomnieć sobie komediową klasykę niż wierzyć w reinkarnację peerelowskich bohaterów. Niedawno Stanisław Tym odgrażał się, że jego sequel "Misia" będzie śmieszniejszy od oryginału, a co z tego wyszło - wszyscy widzieliśmy. W jednej z najbardziej znanych komedii Stanisława Barei pewnie niewiele nas zaskoczy, ale przynajmniej znów się pośmiejemy. Postać obrońcy mieszkania nękanego przez tabuny sublokatorów to życiowa rola Jacka Federowicza. Niewiele gorzej wypada w filmie Tym, który przed laty potrafił jednak wykrzesać z siebie coś zabawnego.

TVP 1 wtorek 1 maja, 22.00

DARUJ SOBIE
Amelia

Jeśli takie gnioty, jak film Jeana-Pierre'a Jeuneta puszcza się w ramach cyklu "Uczta kinomana", to znak, że pora umierać. Tradycyjna francuska zupa, przyrządzona z poetyzmów, ekscentryczności, erotyki i pustki duchowej smakuje gorzej niż żabie udka w sosie ze ślimaków winniczków. Wiedzą coś o tym nasze bociany, które żabę przełkną, ale do kin nad Sekwanę nigdy nie polecą.

TVP 1 niedziela 29 kwietnia, 23.00

Gość Niedzielny